Mens had besloten dat het tijd werd dat ik weer een vriendje kreeg. Ik werd inderdaad wel een beetje eenzaam. Poe was soms erg vervelend, maar hij was er wel. Als ik gefrustreerd was kon ik hem slaan. Ik kon dingen doen waarvan het personeel niet wil dat ik ze doe, of zij daar wat over te zeggen hebben, terwijl ik het zo deed dat Poe op zijn donder kreeg gna gna.. Poe regelde mijn eten. Weet je hoe vermoeiend het is om in je eentje twee personeelsleden goed te managen? Afgelopen week kwam mijn nieuwe vriend de kamer in wandelen. Macho, een vijf jaar oude kater die deed of hij hier al jaren woonde. In eerste instantie moest ik aan hem wennen, maar na twee dagen kwam ik er achterdat het inderdaad een goede bondgenoot is. Hij zeurt om aandacht, leidt het mensvolk af. Het voormalig mens van Sylvester vierde zijn verjaardag en Macho mocht alle mensen begroeten. Ik kon alles wat gebeurderustig vnaf de kast bekijken. Macho snapt dat IK ‘s morgens als eerste eet, dat IK de hoofdbaas ben en hij mijn gewaardeerde hulp. Zo zie ik het graag. Macho, zullen we er voor zorgen dat ons personeel zich niet verveeld?