Vandaag had ik weer een gesprek bij de ziekenomroep. De voorzitter vond het jammer als ik meteen weg gerancheerd werd, omdat hij dacht dat ik ze best wat te bieden had. Er zijn nu twee mensen die mij graag in hun programma willen. Uh wat? Heb ik wat te kiezen? Wat is dat voor nieuwe ervaring? Ik ga nu op de woensdag morge een programma met popmuziek presenteren. Beetje jaren zeventig. De man van het Nederlandstalige programma wilde me ook graag hebben, maar mij lijkt de popmuziek leuker. Ik ga wel een paar keer mee draaien in het Nederlandstalige programma puur om ervaring op te doen.Problemen met cd’s? Die zagen ze niet. Een man zei letterlijk dat hij zelf ook alles thuis op usb stick zet. De playlist krijg ik doorgemaild zodat ik hem in braille kan omzetten. Van papier leest makkelijker, daar valt niets tegen in te brengen,maar als ik tijd genoeg heb om het te brailleren moet dat kunnen. 22 nummers is ongeveer een tot twee a4tjes is zo gedaan. Voorzitter dacht weer dat ik in de toekomst wel een eigen programma kon krijgen, maar dan moet ik wat meer ervaring hebben. Logisch. Bij de popmuziek wordt het zo dat we samen de nummers gaan uitzoeken. Ieder de helft. Lijkt me eerlijk. Die man vond het wel leuk om ook de kijk van een wat jonger iemand te hebben. Hij is zelf zeventig. Zevenentwintig oktober kan ik beginnen, tenzij er wat tussen komt, maar popmuziek meneer is er alleen niet als hij xc3xa9cht ziek is. We zullen zien.